گمشده در لابلای خاطرات همچون کوری جدا افتاده از عصای خویش در ظلمتی ابدی و راهی بی پایان بسوی نیستی صدای جز تپش قلبی درد کشیده و هجرانی تمام ناشدنی در پس گذشته ای حزن انگیز چیست این موهبت؟چیست این نعمت بزرگ هستی؟کیست کسی که پشت پا بزند به این خلعت خدادادی؟موهبنی توام با درد جانسوز و جانکاهنعمتی مملو از داغ نرسیدنهاخلعتی پر از آرزوهای نخ نما شدهپاره پاره همچون لب تشنه گمشده چون جای جویباری خشک شده و شوق دستهای کودکی منتظر لمس روزگار قدیمخدایا کجای قصه زندگی خواهد رسید به شیرینی وصال و چشیدن طعم عسل لب یار ..یا امیدی بس بیهوده و خیالی بس خامکی میرسد روزی که بتوان با تمام وجود عشق را به آغوش کشید عشقی به حقیقیه یک فرشته زمینی...❤️❤️❤️03:09 2020 17aug
برچسب:
نویسنده: کیانوش موسوی
تاريخ: چهارشنبه
1 تير
1401 ساعت: 7:48